Një emërim që i befasoi të gjithë.
Lëvizja e fundit e bërë me nxitim të madh nga Sekretari i Përgjithshëm në largim i NATO-s, Jens Stoltenberg, i cili zgjodhi spanjollin Javier Colomina si përfaqësues special për vendet e krahut jugor, kryesisht ato të Mesdheut, tingëllon paksa për Italinë, në të cilën ai kishte punuar për një kohë të gjatë në atë pozicion strategjik vendimtar.
Reagimi i qeverisë – e cila gjithsesi e konsideron të përkohshëm dhe ende të paformalizuar vendimin e marrë nga Këshilli Atlantik të martën e kaluar – nuk vonoi.
“Dyshime të forta” në lidhje me emërimin e të dërguarit “personal” të Stoltenberg pak më shumë se dy muaj para skadimit të mandatit të tij u shprehën nga burime ekzekutive në Romë.
Dhe këtë ndërsa në Bruksel na kujtohet se vendimi për emërimin e një të dërguari të posaçëm të NATO-s për Jugun u mor vetëm javën e kaluar në samitin e Washingtonit pas një faze të gjatë hetimi paraprak.
Me atë rast, Italia kishte treguar qartë se synonte këtë pozicion dhe në takimet e zhvilluara me Stoltenberg asgjë nuk sugjeronte një zgjedhje kaq të shpejtë në favor të një spanjolli që ishte tashmë zëvendëssekretar i përgjithshëm për çështjet politike të Aleancës.
Në një letër dërguar Stoltenberg nga përfaqësuesi i përhershëm i Italisë në NATO, ambasadori Marco Peronaci, lexojmë se “autoritetet italiane mësuan kohën e vendimit me habi dhe zhgënjim të madh”.
Dhe kujtohet se “për të qenë efektive, politika e NATO-s ndaj Jugut kërkon një qasje të rinovuar, jo një riemërtim”.
Letra nënvizon gjithashtu, pa vënë në dyshim prerogativat e sekretarit të përgjithshëm, “mungesën e konsultimit adekuat me aleatët” për një vendim të tillë strategjik.
Në realitet, lëvizja e Stoltenberg është vetëm e fundit në një seri emërimesh dhe promovimesh të bëra në fund të mandatit të tij dhe më tej, të cilat kanë shkaktuar më shumë se pak pakënaqësi mes aleatëve. Një trend që është kritikuar nga disa vende partnere dhe që sipas shumë njerëzve ka shpërblyer disa besnikë me promovime të bëra pa ndjekur praktikën e zakonshme të konkurrencës.
Vendimi i sekretarit të përgjithshëm në largim, me sa mësuam, nuk i ka pëlqyer aspak edhe kryeministrit Giorgia Meloni, e cila shprehu protestën e saj drejtpërdrejt Stoltenbergut në margjinat e takimit të Komunitetit Politik Evropian (CEP) të mbajtur të enjten e kaluar në Woodstock të Britanisë së Madhe.
Megjithatë, Italia nuk e konsideron ndeshjen të mbyllur.
Ndërkohë, Stoltenberg e ka treguar Colominën si përfaqësuesin e ‘të tij’ dhe jo si ‘përfaqësuesin’ e NATO-s, një ndryshim delikat por domethënës në gjuhën e diplomacisë, e cila është gjithmonë shumë e kujdesshme për fjalët e përdorura.
Por mbi të gjitha, 1 tetorin e ardhshëm, kur të marrë detyrën, sekretari i ri i përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, mund të rihapë lojën. Kush do të kishte marrë një angazhim politik me Melonin për të marrë në konsideratë një kandidaturë italiane që grushti i shtetit të Stoltenberg nuk la kohë për ta paraqitur.
Prandaj do të flasim sërish pas pushimit veror kur Roma të rikthehet në rol falë mbështetjes që partnerë të ndryshëm, shtojnë burime të afërta me dosjen, duket se e kanë siguruar tashmë.
Marrë nga ANSA, përshtatur për Albanian Post
The post Një spanjoll, i dërguari i NATO-s për Jugun – Italia e tërbuar appeared first on Albanian Post.
