Versione dhe dyshime, narrativa të formësuara duke marrë parasysh faktet (e rralla), spekulimet, simpatitë, urrejtjet dhe përfitimet.
Vdekja e presidentit iranian, Ebrahim Raisi nuk i shpëton “traditës”, një realitet jo thjeshtë, i hapur ndaj çdo hipoteze, ndaj njëqind të vërtetave.
Dështimi i helikopterit
Verdikti i parë zyrtar anon drejt një problemi teknik, një dështimi të helikopterit ose ndoshta një problemi në një situatë komplekse moti.
Disa thonë se ka pasur probleme me rotorin e Bell 212.
Tani për tani është në interesin e regjimit të “stabilizohet”, të përjashtohet një shkelje e sigurisë ose, më keq, ndërhyrja e një dore vrasëse.
Republika Islamike duhet të shqetësohet për tranzicionin, ndërsa komuniteti ndërkombëtar pret me interes.
Shpjegimet e lëshuara në këto orë pranohen, të paktën publikisht, edhe nga lëvizjet aleate.
Do të ishte interesante të dinim se çfarë i thonë njëri-tjetrit privatisht drejtuesit e milicisë, shpesh të shënjestruar nga atentatet e synuara, të hedhur në erë nga dronët dhe bombat nën SUV-in e tyre.
Konfuzioni
Sapo ka humbur kontakti me helikopterin, burimet zyrtare kanë belbëzuar.
Ulje “e vështirë”, “presidenti ka rifilluar rrugëtimin me tokë”, “po shikojmë” etj.
Konfuzion për shkak të një sërë faktorësh, të theksuar edhe nga Jason Rezaian, një gazetar iranio-amerikan nga “Washington Post”, i cili u ndalua në Iran për një kohë të gjatë me akuzën e spiunazhit dhe më pas u lirua.
1) Ata duhej t’i bashkonin pjesët në një fazë tjetër.
2) Ata e dinin menjëherë se çfarë kishte ndodhur, por ishte e nevojshme të gjenin një mënyrë për ta bërë njoftimin dramatik.
Pasazhe që kujtonin atë që ndodhi pas pritës ndaj drejtorit të programit bërthamor, Mohsen Fakrizadeh, me rikonstruksione të shumta.
Asokohe u fol për komando, gjuajtësit me motoçikleta, beteja e përshkruar nga një shofer kamioni, më në fund mitralozi i drejtuar nga inteligjenca artificiale dhe nga distanca.
Detaje të ofruara nga zyrtarë, parlamentarë dhe jo thjesht nga shkrimet në media.
A mund të ketë qenë një operacion i Mossad-it?
Teza e “komplotit”, e operacionit të Mossad-it apo e kundërshtarëve të brendshëm (jo vetëm kundërshtarë, por edhe anëtarë të një fraksioni rival) është në mendjen e shumë njerëzve.
Siç vëren gjithmonë Rezaian, vetë fakti i të menduarit për këtë është një simptomë negative për një pushtet që ka imponuar kontroll të hekurt.
Por skenari i sabotimit pëlqehet nga ata në shtetin hebre që kërkojnë një rikthim pas befasisë së 7 tetorit, një sulm i udhëhequr nga Hamasi, por që, për shumë, u konceptua me ndihmën e iranianëve.
“Gjurma e Azerbajxhanit”
“Gjurma e Azerbajxhanit” citohet gjerësisht.
Raisi po kthehej nga një takim me liderin e Azerbajxhanit.
U shkrua për praninë e 007-ave izraelite përtej kufirit, Teherani ka akuzuar vazhdimisht fqinjët e tij për fshehjen e veprimeve armiqësore.
Tel Avivi e mohoi atë.
Eksperti që përjashton përgjegjësinë izraelite
Një analizë në “Haaretz” nga gazetari Yossi Melman, një ekspert i madh i spiunazhit dhe veçanërisht i luftës së fshehtë kundër Iranit, duket se përjashton përgjegjësinë izraelite, edhe nëse ai kujton precedentë ku Mossad studionte nëse duhej eliminuar një kryetar i shtetit armik.
Mohimet, megjithatë, në këtë arenë vlejnë më pak se zeroja, sepse të gjithë shkëmbejnë goditje shpesh të papërshkrueshme.
Nuk ka siguri, nuk do të ishte e çuditshme nëse misteri do të mbetej pezull, me dyshime dhe lexime të dyfishta.
Duke iu përgjigjur tërthorazi atyre që nxitonin, ambasadori iranian në Moskë, Kashem Jalali, shtyu gjithçka deri në përfundimin e hetimeve.
E cila mund të ndryshojë gjërat dhe jo vetëm për shkak të asaj që hetuesit do të gjejnë përfundimisht.
Marrë nga “Corriere Della Sera”, përshtatur për Albanian Post
The post Rrëzimi i helikopterit të Raisit: Sulm, komplot apo dështim – nga “pista e Azerbajxhanit” te hipoteza e Mossad-it appeared first on Albanian Post.
